متولد تهرانم. در استان فارس، اصفهان و تهران بزرگ شدهام. سیسال دارم و در شمال کالیفرنیا زندگیمیکنم. کارم تحقیق در دانشگاه است. این وبلاگ مربوط به علاقه شخصیام راجع به رسانهها است. سعی دارم که در این وبلاگ بیشتر راجع به بازتاب ایران در رسانههای انگلیسی زبان بنویسم. اینجا میتوانید دستچینی از مطالبِِ وبلاگم را پیدا کنید. ایمیلم هم هست mehdi31415درyahooداتcom
-سیاه
kenar ham avardan? ta haala nashnide boodam?
title:
weblognevishaye shomal e california door e ham jaam mishavand...
but let's be honest: doesn't 'weblogneshaye .... kenare ham miayend ' sound awkward?
من با پيشنهاد تشكيل يك كمپين ملي با امضاء اوليهي بسياري از بزرگان اپوزيسيون و اصلاحطلبان داخلي و عقلاي حكومت در تاريخ 27 ديماه در پي مقالهاي از خانم كديور با دعوت از ايشان و ساير بزرگان در وبلاگم اين مبارزه را به تنهايي آغاز كردم:
در پستي با عنوان: كمپين پذيرش راي شوراي امنيت.
در اين متن دلايل ملي را عنوان كردم و مهمترين نكته را رعايت غرور ملي ايرانيان قلمداد كردم و بنابراين اعلام داشتم كه علت اين درخواست خيلي مهم است و آن چيزي نبايد باشد جز تمكين دموكراسي بعلت راي يكدست شوراي امنيت و ارادهي نمايندگان مردم جهان. اين از الزامات مهم مشاركت در سازمانهاي بينالمللي و مبتني بر تعهداخلاقي ، حرفهاي و حتي ديني به قراردادهاي اجتماعي است.
1- اين آدرس دلايل جامع در طرح مقدماتي.
http://sinahoda.blogspot.com/2007/01/blog-post_17.html
بعد از اين دعوت عدهاي از دوستان با ترديد مواجهه كردند و عدهاي هم استقبال كردند اما هيچكس جرات چنين ريسكي را براي يك پتيشن يا اقدام دست جمعي نداشت. تا اينكه در يكشنبه 8 بهمن در پي مقالهاي از آقاي عباس عبدي و در پاسخ به ايشان، دومين پست خود را به دلايل بحراني تر شدن اوضاع، تحت عنوان: براي وحدت ملي ايرانيان بپاخيزيم را مطرح كردم:
http://sinahoda.blogspot.com/2007/01/blog-post_28.html
بالاخره با بحراني شدن اوضاع و پافشاري حكومت و پديد آمدن رد پاي ايران در برخوردهاي نظامي در عراق براي آخرين بار اين دعوت را در تاريخ 14 بهمن ماه تحت عنوان ذيل مطرح كردم:
منافع ملي، فقدان اخلاق و توبه ي نصوح من!
http://sinahoda.blogspot.com/2007/02/blog-post.html
چند نفر از دوستان در وبلاگستان استقبال كردند، همينطور آقاي عبدي بصورت ضمني و البته با محافظهكاري! خانم كديور كه كلا سايتشان را بستند!!
بنظر من به دلايلي كه مطرح كردهام كه مهمترين آن اتحاد ملي ايرانيان و تحميل ارادهي اپوزيسيون و مردم بر حكومت است چنين رويكردي با توجه به دلايل ديگر مطروحه براي سرنوشت ايران و ايراني بسيار مهم است.
تاريخ كمتر فرصتهايي چند منظوره و مقدور در اختيار ملت پراكنده قرار ميدهد. متاسفانه ما قدر اين لحظات را نميدانيم.